keer bekekenspacer home icon spacer home icon

Gepost op : dinsdag 3 april 2012 : Opening van het zeilseizoen 2012

Beste leden

Ik ben blij jullie allemaal te mogen verwelkomen bij de start van ons feestjaar; het veertigste seizoen van onze club.

Opgericht op het einde van 1971, was 1972 het eerste zeiljaar; zonder clubhuis of kleedkamers en opwarmen deed men rond een brandend olievat.  Er is sindsdien toch wel wat verandert.

Als we kijken naar de agenda van 2012 zal je merken dat deze overvol zit. Het zal een hele uitdaging zijn om alles feilloos te realiseren. Alleen in april al, hebben we slechts 1 vrije zondag.

Vandaag de opening, volgende week onze eerste 1ste zondagwedstrijd van 2012, dan een vrije zondag, het daarop volgende weekend is er op zaterdag een training voor de splash en europe en is er op zondag een nationale wedstrijd voor hen.

Op 28 april organiseren we 's avonds een EHBO-avond, je kan nooit voldoende voorbereid zijn.

Op zondag 29 april gaan de jeugdzeilers zelfs naar het Veerse Meer. Deze zeilertjes zijn de toekomst van onze club, vandaar dat we extra tijd steken in de jeugdwerking. Ik wil toch even deze begeleiders bedanken, zij steken daar zeer veel tijd in.

In mei starten we met de nodige aandacht aan onze volwassenen (hoewel de jeugd ook mee mag doen).
De eerste zondag organiseren we een nationale wedstrijd 420/470. We hopen al onze boten van deze types aan de start te zien. In dit Olympisch jaar is deelnemen zoveel belangrijker dan winnen.

Nadien gaan we naar Friesland.
Bij dit evenement wil ik toch even stil blijven staan. In het verleden was deze uitstap steeds een groot succes. Allemaal samen in een grote kampeerboerderij met de bootjes naast elkaar afgemeerd aan de steiger op 5 meter van de accommodatie.
Over meren en kanalen, zelf bedienen van sluisjes en elke dag toch wel een terrasje, want een Belg zonder bier ligt vanzelfsprekend moeilijk.
Deze jaarlijkse topper zou dit jaar wel eens aan zijn laatste editie kunnen toe zijn. De belangstelling is immers beneden alle peil. We hebben 2 dagen 28 deelnemers, nadien vallen we zelfs onder de 20. Dit terwijl er meer dan 40 slaapplaatsen beschikbaar zijn.
We zijn bereid om ook jullie vrienden en kennissen toe te laten om de het kostenplaatje te drukken.
Ik hoop van harte dat we nog wat inschrijvingen krijgen, voor info kan je straks bij de bestuursleden terecht.

Het weekend nadien is er weer een nieuw en speciaal evenement. Tijdens onze opendeurdagen vindt er een zeilmarathon plaats ten voordele van een goed doel. We organiseren die dag ten voordele van abajaa, een vzw die zich inzet voor de mentaal gehandicapten en die we de laatste twee jaar in juli op bezoek hebben gehad. Ook dit jaar zien we of we hen kunnen ontvangen.

Ik hoop van harte dat jullie tijdens deze opendeurdagen jullie steentje bijdragen en ook komen zeilen, zodat jullie de bezoekers kunnen laten proeven van onze favoriete sport.

Je ziet de vrije dagen in de agenda zijn echt beperkt.
Rekeninghoudend met alle jeugdwerkingsdagen, tel ik tot eind oktober amper 6 vrije zondagen; een hele uitdaging.
Maar het heeft als voordeel dat we elkaar dit jaar nog dikwijls zullen zien.

Ondertussen wordt er achter de schermen nog hard gewerkt. Zo verwachten één van de weken een heuse drijvende steiger te hebben, gekoppeld aan onze bestaande steiger. Deze zal er zelfs op voorzien zijn dat stukken ervan verplaatst kunnen worden, voor opleiding- en trainingsdoeleinden.
Boven op de loods merk je al een steunpilaar. Hierop komt een windmeter met uitlezing in ons clubhuis.
Ook individuele trailers werden aangepast en ontworpen om zoveel mogelijk clubboten mee naar het Veerse Meer te krijgen.

Je ziet het enthousiasme en toewijding van onze bestuursequipe kent amper grenzen.

Je merkt het, er staat zeer veel op stapel in dit feestseizoen. En neen, dit is geen aprilgrap.

Ik hoop van harte dat jullie actief willen participeren aan het feestgedruis.

Ik wens jullie bij de start alvast een gezond en sportief zeilseizoen toe.


Gepost op : maandag 28 november 2011 : 40 jaar VVW Turnhout

Ontsproten aan het brein van enkele kloeke Turnhoutse liefhebbers van water en wind werd het idee geopperd om in de Kempense hoofdstad een zeilclub op te richten. Het waren deze sportievelingen die indertijd, zonder verpinken, hun wekelijks verplaatsing naar het Zilvermeer te Mol maakten om al daar ingewijd te worden in de fascinerende en relatief onbekende zeilsport.

In een achterkamer van een Turnhouts cafť werden de plannen concreet gemaakt. We schrijven november 1971 toen de Vlaamse Vereniging voor Watersport te Turnhout ontstond. Een zeilclub die op dat ogenblik nog geen wateroppervlak ter beschikking had. Zo zou het 40 jaar geleden geklonken hebben in de lokale pers.

Als men toen wist wat er tijdens de 40 jaar allemaal zou gebeuren, zou men zo mogelijk nog trotser geweest zijn.

Met het gebruik van de E-3-vijver startte het Turnhoutse avontuur pas echt, maar het gebruik van het wateroppervlak was ook alleen maar dat. Rondom vond je enkel bergen zand, slijk en een oude shelter met een olievat ervoor, waarin alles verbrand werd wat men kon vinden. Een mens moest zich toch een beetje kunnen verwarmen. Omkleden gebeurde, vrij primitief, in de wagen. Het zicht op de autosnelweg was nog helemaal open, zodat je de sporadische gebruikers ervan, tijdens het sporten, zag passeren.

Met de komst van de Engelsen uit het kamp te Emblem, kwamen er mogelijkheden om het primitieve achter ons te laten. De genie-troepen pootten hier zowaar, bij wijze van lokale manoeuvres, een clubhuis en legerloods neer. Onze accommodatie was een feit.

VVW Turnhout werd een ware bakermat voor de Simoun 485-organisatie in Vlaanderen. Ook over de grenzen werden verplaatsingen gemaakt, naar ondermeer de verbondskampioenschappen op het Veerse Meer. Een soort clubkampioenschap van alle Vlaamse VVW Clubs samen. 100 startende optimisten of lasers was geen uitzondering. Dat waren nog eens tijden.

Met de oprichting van de zeilschool en de aankoop van de eerste bootjes konden anderen kennis maken met de watersport. Ook motorboten ter begeleiding en rescue maakten deel uit van de vloot. De bouw van een steiger faciliteerde de efficiŽntie hiervan.

De clubleden wilden door heen de jaren hun grenzen verleggen. Zo werd kennis gemaakt met het strandzeilen. De Zeeuwse wateren, de wadden, het Ijsselmeer en Friesland bleven geen onbekende locaties. Om de sfeer te bevorderen werden wandelingen, quizzen, bowlingavonden en andere winteractiviteiten georganiseerd.

Als onze oude loods te klein werd, zetten we gewoon en nieuwe en dan ook dubbel zo groot. Vloeren die wegzakten in het clubhuis werden zonder dralen aangepakt en helemaal vernieuwd. Indien mogelijk deden we alles zelf, samen de handen uit de mouwen steken.

Ik wil alle leden en de helpers gedurende de jaren van harte bedanken. Ik ben fier om met deze hechte groep ons 40-jarig bestaan te vieren.


Gepost op : maandag 30 mei 2011 : De watersportdag was een overweldigend succes.

"Een dag zo plezant dat hij 2 dagen duurt", is het motto van BLOSO. Dit jaar leek het echter dat we per dag het volk van 2 dagen moesten verwerken. 166 deelnemers (= 4,26% van het totaal aantal deelnemers van dit Vlaamse evenement !), een record in het bestaan van onze club; de voorbije jaren strandden we telkens rond de 100 deelnemers. Ik moet jullie dan ook allemaal bedanken voor de gevoerde reclame.

Zaterdag was een prachtig zonnige dag met weinig wind. De deelnemers waren desalniettemin enthousiast en konden bovendien van een heerlijk zonnetje genieten.

foto trimaran

Zondag begon met een spatje regen en wederom weinig wind. Maar Sabine had het in haar weerbericht correct aangekondigd. Tegen de middag zou de wind toenemen en tegen de avond zouden er windstoten van 6 Bft volgen, en dat hebben we geweten. Juist na de middagpauze werden er diverse boten gespot die planeerden. Het enthousiasme van de bezoekers voor de zeilsport vergrootte exponentieel. Later op de namiddag bleven de kleinere boten wijselijk aan de kant en waren enkel de grotere boten nog op het water te bekennen, zij het gereefd. Groot was dan ook de verbazing toen we plots een mast over boord zagen gaan. Gelukkig zonder gewonden en de materiŽle schade is bijna hersteld. Ook een geluk dat de trimaran aanwezig was, zo konden grotere groepen in ťťn keer mee op het water.

De surfmicrobe stak ook weer de kop op. Na een jaar van enkel zeilers, waren er nu terug enkele deelnemers die het surfen wilden proberen. Alleen de sterke wind speelde niet mee. Ze hebben allemaal meer gezwommen dan gesurft.

Deze prachtige dag, waarbij we zelf ook konden genieten van het planeren, is te snel voorbij gegaan met de initiatie van de vele deelnemers. Een investering in de toekomst hopen we !

De resultaten laten zich al voelen. In onze opleiding noteerden we de voorbije week al acht nieuwe deelnemers.

Bedankt aan alle helpers die deze organisatie in goede banen geleid hebben.