keer bekekenspacer home icon spacer home icon

Gepost op : vrijdag 1 april 2011 : Getuigenissen uit de Voerstreek.

foto nadschap Voer

foto van marretakken

foto Cadillac De Ville

foto van wandelaars
Het deed zeer, s’ morgens zo vroeg uit de veren, de klok verzet en een knapzak klaargezet. Bij het vertrek aan de Melle was het guur weer in tegenstelling tot de vorige dagen. Met de verwarming op in de auto reden we richting “ Teuven”. Een lange rit maar wat had ik geluk om bij onze gids in de auto te zitten want hij had verhalen over de evangelisten maar ook over het nut van die ene solitaire boom, enzovoort en met Mien en Hilde erbij werd ik ook ingewijd in het operagebeuren.

Nadat we ons verzameld hadden in het nostalgische en eveneens het strafste café van Vlaanderen, begonnen we onze tocht. Niet zomaar een wandeling met knooppunten, wel een sterk uitgewerkte versie van onze gids met een fotoboekje en een plan voor de kleinsten onder ons. Meteen klommen we de steile helling op zodat we lang konden genieten van het prachtige panorama . Was dit ook nog België? We kregen zelfs zon (bedankt Mien om al die eieren naar de arme Clairen te brengen)! Zo’n goed weer dat we in het bos onze boterhammen konden eten. Jammer genoeg was er maar één afgezaagde boom en één bank maar gelukkig had Jan zijn vlag van de Bankunie bij en de vrouwen zaten meteen bij hem op zijn mat.

Echt romantisch met al die maretakken in de bomen, de anemonen in het bos, hier en daar een prachtig landgoed, de vele oldtimers die onze wegen kruisten.

Wat ik niet wist maar in de club is er een schattenjager. Met zijn GPS in de hand en de coördinaten op zak kon hij groot en klein bekoren. Jammer genoeg werd slechts één schat gevonden. Ida zei nog: “Andre ge hebt uw spiegeltje vergeten als we naast een verlaten treinroute stapten en hij in de tunnel moest zoeken.”

In een voormalige brouwerij hebben we genoten op het terras van de lokale biertjes. Was het van de lokale brouwsels of de vermoeidheid of de blaren maar nadien kregen sommigen het iets lastiger maar het einde was in zicht en anders nam je plaats in de bezemwagen.

Aangekomen in Teuven werd er nog heel wat gekeuveld in café Modern. Euro’s werden verzameld om wat ambiance uit de DECAP te halen. Als uitgehongerde leeuwen hebben we in dit oude schooltje gegeten en geklonken op het nieuwe zeilseizoen.

Wat ben ik benieuwd naar het beeldmateriaal want er zijn tal van lenzen tevoorschijn gehaald.

Bedankt Herman, jij hebt dat fantastisch gedaan!