keer bekekenspacer home icon spacer home icon

Gepost op : woensdag 27 juni 2012 : Palm Cup 2012

Zondag 24 juni 2012 stond er een mooie zeilwedstrijd op het programma in Mol. Na enige reclame waren we dan met 3 boten present.
Hilde W. en zus waren het eerste ingeschreven en opgetuigd. Zij konden ons verwelkomen in de regen. Jammer genoeg waren zij ook het eerst uitgeschreven, hun beroemde zijstag liet het ditmaal al voor de tewaterlating afweten.

Restte dan nog Hilde en Ivo en wijzelf.(Elger en JC). De wind en regen waren in voldoende mate aanwezig.

Na een korte eerder chaotische briefing konden we het water op. Het was een erg eenvoudig wedstrijdparcours t.t.z. starten, opkruisen,bovenboei ronden, pal voor de wind naar de benedenboei, terug opkruisen, dit 3X en finishen. In deze weersomstandigheden bleek dit toch niet zo’n eenvoudige opgave. De wedstrijdleiding stond benedenwinds, bijgevolg kon je amper een geluidssignaal horen. Starten wordt dan toch een erg moeilijke procedure. Elkaar gadeslaan was de boodschap en op tijd meegaan.
Al na het 1ste rack wisten we dat het geen wandeling zou worden. Stevige vlagen zorgden ervoor dat we meteen al ons gewicht moesten inzetten. Te laat reageren of erger niet reageren werd meteen afgestraft. Gevolg ... na de 2de ronding nat pak en een kapseisoefening. Gelukkig had iedereen daar wel wat last van en was de schade beperkt voor de stand. Door de benodigde inspanning en concentratie werd het tellen van het aantal ronden een ware opgave, bovendien gaf de wedstrijdleiding ook geen signaal bij de finish, zodat je maar vertrouwen moest hebben dat het OK was. Voor de zekerheid toch maar een extra rondje gedaan.(gelukkig maar want we hadden er eentje tekort gedaan)
Ondertussen hadden Hilde en Ivo ook hun portie kapseistraining achter de rug. Ook man over boord bleek in deze omstandigheden een nuttig manoeuvre om onder de knie te hebben...
Gelukkig was Hilde W. blijven kijken en kon ze de “redders” ter hulp laten komen. Van spontane hulp hadden ze daar blijkbaar nog nooit gehoord! (wat een zekerheid toch op de Melle)

Even bekomen en de 2de manche kon van start. Ondertussen waren we de omstandigheden al wat gewend en goed opgewarmd. Trapezewerk, spinnakeren ... stilzitten was er niet bij. Het planeren en scheuren over het water is de ultieme beloning.

Na deze 2 manches was het tijd voor een welkome pauze in de gezellige luxueuse taverne. Hilde en Ivo die al hun krachten hadden opgebruikt hielden het voor bekeken en hadden de namiddag nodig om terug op temperatuur te komen.(een wijze beslissing)

Na de middag nieuwe wedstrijdleiding die toch al de vlaggen wist te gebruiken wat het starten toch al wat makkelijker maakte.

Tijdens de 3de manche geen regen meer en de wind leek wat geluwd. Dit maakte het zeilen toch wel iets aangenamer en relaxer.

De 4de manche kwam de wind echter in alle hevigheid terug opdagen en zorgde zodoende voor een stevige apotheose. Uitgeput maar heelhuids en voldaan overschreden we voor de laatste keer de finishlijn. Een 5de manche zou er niet meer gezeild worden. (waren we allen blij om).

Het was heel de wedstrijd een mooie strijd geweest met een andere 420 en Laser die ons steeds erg kort op de hielen zaten.

Aftuigen, natte pakken uit, lekker warme douche, droge kleren aan en de wereld is meteen weer heel anders. (de stijfheid en blauwe plekken tellen is voor de dag nadien !)

Nu nog wachten op de uitslag. Die kwam er vrij snel. De zuurverdiende 420 beker mochten we in ontvangst nemen, alsook wat zonnecreme (dit is geen grap) en een fles Palm om te bekomen. Het was wel spijtig dat de wedstrijdleiding niet in staat was gebleken de zeiltijden te noteren zodat er geen handicapwinnaar was. (het is immers altijd leerrijk te weten waar je staat t.o.v. de anderen in een groter deelnemersveld)

Nog de boten aanpikken en op naar de Melle, boten op het rekje, steiger bewonderen en goedgekeurd (proficiat Leon en Bart en helpers), vaarwel zeggen, naar huis en ... plat de zetel in.

Het was al bij al een heel mooie zeildag op een prima watervlak. We droomden er al van volgend jaar deze wedstrijd terug te doen maar dan met windkracht 3 en een mooi zonnetje.

Hopelijk kunnen we volgend jaar terug met nog meer leden. Het is vlakbij en toch heel anders. En ... je beseft ten volle hoe goed we het op de Melle hebben qua organisatietalenten.

Moe, stijf en blauw...