keer bekekenspacer home icon spacer home icon

Gepost op : zaterdag 22 december 2012 : Evi Van Acker blijft de trofeeën opstapelen


Bron : Sporza

Na de Strafste Gentenaar in de categorie sport, de Oost-Vlaamse Sporttrofee, de Vlaamse Reus, de trofee voor sportverdienste en de titel van sportvrouw van het jaar werd de bronzen medaille van Londen nu ook uitgeroepen tot ‘Yachtwoman 2012'. Deze prijs wordt elk jaar toegekend door de Koninklijke Belgische Yachting Federatie.

Voor Evi telt de inzet! Ze hoopte dat ze na de Spelen zou kunnen zeggen dat ze het onderste uit de kan gehaald heeft. En toch was de ambitie de medaille en dan liefst die met de mooiste kleur. Als het kriebelt, moet je zeilen!

De drive om naar de Spelen te gaan zat diep van binnen. Het is een soort automatische motor die gedreven wordt door de passie voor je sport. Je wilt zo graag en je hebt er alles voor over. De drive zorgt ervoor dat je kunt blijven doorgaan ook al heb je het moeilijk. De drive is zo groot dat je steeds meer wil, steeds harder wil gaan, steeds slimmer wil varen. "Ik vaar een goede wedstrijd als ik over de finish kom en het gevoel heb dat ik niks heb laten liggen" zegt ze.

De return draait om een goed gevoel, vaak een medaille maar vooral een heleboel onvergetelijke en mooie momenten.

Evi keek uit naar de start van iedere race, naar alle stukken van het parcours zowel met tegen als meewind en het gevecht met de stroom. “Ik ging uitsluitend om te racen en met al de rest zou ik me niet bezig houden.


Gepost op : woensdag 19 december 2012 : Vestas Sailrocket 2 breekt snelheidsrecord

foto's speed sailing

Sinds 24 november 2012 staat het snelheidsrecord 500 meter op naam van Paul Larsen met de Vestas Sailrocket 2.

Het eerste record in deze dicipline dateert van 40 jaar geleden met de vreemd uitziende zeilboot Crosbow. Tim Colman zeilde er de 500 meter mee tegen een gemiddelde snelheid van 26,30 knopen. Hij verbeterde zijn record de volgende jaren eerst met de Crosbow en later met de Crosbow II tot hij in 1980 het wereldrecord op 36 knopen afklokte. Dit record zou stand houden tot het in 1986 werd verbeterd door de Franse windsurfer Pascal Maka met een snelheid van 38,86 knopen. Tot in 1993 behoorde het record toe aan een windsurfer. De Australiër Simon McKeon slaagde erin het wereldrecord opnieuw te veroveren met een zeilboot, de Yellow Pages. Dit record hield stand tot in 2004 toen de windsurfers het opnieuw verbeterden. Zij zouden er echter niet in slagen om da barrière van 50 knopen te doorbreken. Het lukte de kite-boarders in 2008 wel. In 2009 lukte het om met het Franse experimenteel ontwerp van een zeilende Hydrofoil, de Hydroptère, het wereldrecord opnieuw te verbetern met een zeilboot. In 2010 werd het record opnieuw, tot 3 maal toe, bijgesteld door de kitesurfers.

Nieuwe pogingen om dit te verbeteren, waren al een tijdje vergeefs. De maximumsnelheid voor vaartuigen op zeilkracht in het algemeen en kite-boards in het bijzonder, leek bereikt. Maar nu heeft de Vestas Sailrocket 2 het record zéér overtuigend tot 3 maal toe verpulverd. De topsnelheid lag maar liefst op 68,01 knopen of 125,95 km per uur ! Het wereldrecord staat nu op 65,45 knopen.


Gepost op : dinsdag 11 september 2012 : Coaching : Spinnakertechnieken

Afgelopen zondag werd de coaching hernomen. Tijdens de maanden juli en augustus ging dit niet door. De sessies lopen synchroon met de eerste zondagwedstrijden. In normale omstandigheden is dit telkens de eerste zondag van de maand van 9u30 tot 12u00. Deze activiteit werd tot op heden niet opgenomen in de clubagenda, zie ik. Toch mag je er van op aan dat deze activiteit, mits genoeg interesse van onze volwassen leden, steeds doorgaat op de dag dat de eerste zondagwedstrijd wordt gezeild. Onze wat oudere leden krijgen instructies om hun zeiltalenten te verfijnen. Het wordt ook wel eens seniorenwerking genoemd, al zijn adolescente geïnteresseerden ook steeds welkom. Naargelang de weersomstandigheden wordt getraind op een specifieke zeiltechnieken. Zondag ging het over spinnakertechnieken.

Wat is een spinnaker ?

De spinnaker is een groot zeil, speciaal geschikt om voor de wind te varen. De meeste spinnakers zijn boller gesneden dan gennakers en zeker voller dan een grootzeil of fok. Een spinnaker is alleen bruikbaar tot halve wind. Bij een koers scherper dan halve wind zal de spinnaker de boot alleen nog maar doen hellen en zijwaartse drift geven. Anders dan bij de gennaker kan het maximale behoud, dus de snelste manier om van A naar B te komen, het beste bereikt worden op een rechte lijn, pal voor de wind, waarbij het verschil tussen ware en schijnbare wind minder kritisch is dan bij voor de wind koersen met gennaker.

Spinnakerbediening :

Een spinnaker heeft trimlijnen aan beide kanten van het zeil. Dit is dus anders dan bij de gennaker, die net als de fok slechts één schoothoek heeft. De controlelijn aan de lijzijde van de spinnaker wordt de lijschoot of de binnenschoot genoemd. Deze is bevestigd aan de schoothoek en controleert het achterlijk door voortdurend te trimmen. De controlelijn aan de loefzijde van de spinnaker is de loefschoot of buitenschoot. Deze controlelijn is bevestigd aan de andere schoothoek en bovendien aan het einde van de spinnakerboom. De loefschoot controleert het voorlijk van de spinnaker. Aangezien de spinnaker symmetrisch is, veranderen de benaming en de functie van de verschillende controlelijnen zodra de boot over een andere boeg zeilt.
Om te voorkomen dat de wind wordt weggevangen door de andere zeilen, de mast of de bemanning wordt de spinnaker aan de loefzijde naar buiten gehouden door de spinnakerboom. De verticale hoek van de spinnakerboom wordt gecontroleerd door een toppenend of ophouder en een neerhouder. Hoe meer de koers voordewinds is, hoe hoger het eind van de boom moet staan. De horizontale hoek wordt bepaald door de loefschoot. De boom moet een hoek van ongeveer 90° maken met de schijnbare wind.

Hijsen van de spinnaker

Een spinnaker vangt wind zodra hij uit de zak of slurf komt. Wanneer de spinnaker gehesen wordt terwijl afgevallen wordt maar de boot nog halve wind vaart, kan de top van de spinnaker wind vangen en de boom doen omslaan. Wanneer gewacht wordt tot een koers pal voor de wind, wordt de stabiliteit van de boot een probleem en kan de boot gaan rollen tijdens het hijsen. Het zwaard moet minstens tot halverwege opgehaald worden. Dit is een compromis tussen het tegengaan van rollen en het zijwaarts laten afdrijven van de boot, in plaats van dat de weerstand van het zwaard de boot laat hellen. Met het zwaard volledig neer kan de zijwaartse druk van de spinnaker de boot laten omslaan. Het hijsen wordt ingezet door de spinnakerboom te bevestigen. De boom heeft aan beide einden dezelfde bevestigingsmogelijkheden. Het buitenste eind wordt bevestigd aan de loefschoot, het binnenste aan de mast. Op veel boten kan de stuurman de spinnaker hijsen terwijl hij met het gezicht naar voren stuurt. De stuurman kan de boot in balans houden door het gewicht van ene been op het andere te plaatsen. Intussen haalt de fokkennist de loefschoot aan om de boom aan loef te krijgen. Als de boom in een hoek van 90° op de wind staat, kan de schoot worden vastgezet, dwars op de boot bij een voordewindse koers en in lijn met de boot op een bijna halfwindse koers. Laat de boom niet tegen het voorstag komen op een halfwindse koers.

Spinnakertrim

Net als bij de gennaker moet de spinnaker altijd zo worden ingesteld dat het zeil net niet inzakt, waarbij de top van het zeil een beetje naar binnen valt. Wanneer de spinnaker toch inzakt, moet de schoot worden aangehaald of moet worden afgevallen. De boom moet worden getrimd voor de nieuwe koers.

Gijpen met de spinnaker

Gijpen met de spinnaker is ingewikkelder dan gijpen met een gennaker, er kan meer fout gaan.
Het zwaard moet minstens half zijn opgehaald maar voldoende omlaag om de boot niet te laten rollen tijdens het gijpen, maar niet zo laag dat de boot te veel helling krijgt wanneer de spinnaker de boot dwarsscheeps wegdrukt zodra na het gijpen opgeloefd wordt. De stuurman moet de boot door de gijp sturen, de boot in balans houden en de spinnaker bedienen.
De stuurman valt af totdat de wind van de lijzijde invalt. De spinnaker trekt dan aan de loefzijde. De fokkenist bevindt zich in de buurt van het voorstag. De stuurman stuurt de boot vervolgens in de gijp. Hierbij houdt hij staande de boot in balans, met de lijschoot van de spinnaker in de ene hand en de loefschoot in de andere hand. De stuurman houdt de helmstok tussen de kniën. De fokkenist heeft de handen vrij om de boom van de mast los te halen en het losse eind aan de lijschoot te bevestigen. Vervolgens moet snel de loefschoot worden losgehaald (Vaak is hiervoor een hulplijntje op de boom aanwezig.), waarna de boom opnieuw, maar deze keer met het andere eind, aan de mast wordt vastgezet. Gedurende deze handelingen heeft de stuurman de boot door de gijp gestuurd, de boot in balans gehouden en de wind in de spinnaker gehouden zodat er nagenoeg geen snelheid verloren gegaan is. Dit laatste is belangrijk, omdat bij snelheidsverlies de druk in de zeilen toeneemt, wat lastig is om de koers te houden en voor de stabiliteit.
Bij lichte tot matige wind zal de giek zonder problemen overkomen. Bij meer wind kan de zijwaartse kracht de boot te sterk doen hellen. De fokkenist kan dan beter de giek helpen overkomen door aan de neerhouder te trekken, om daarna de boom van de spinnaker over te zetten. Wanneer de boot na het gijpen op snelheid komt moet de fokkenist klaar zijn om te hangen of in de trapeze te gaan. De spinnakerschoten zijn overgenomen van de stuurman, die de schoten al heeft aangehaald voor de nieuwe koers.

Strijken van de spinnaker

De traditionele manier om de spinnaker te strijken is aan lij, waarbij het zeil op dezelfde manier als het gezet is, weer gestreken wordt. De spinnaker wordt afgedekt door het grootzeil. De fokkenist laat de loefschoot en de val vieren, waarna hij de spinnaker door te trekken aan de lijschoot en daarna aan de schoothoek naar binnen haalt. De spinnaker wordt in de zak opgevouwen of in de slurf getrokken met de hiervoor bedoelde lijn. Zodra de spinnaker is opgeborgen en de schoten en de val zijn vastgezet, kan de spinnakerboom worden weggeborgen.
Wanneer de volgende keer de spinnaker over het andere boord gehesen moet worden, zal het zeil aan loef gestreken moeten worden. De lijschoot en de val moeten hiervoor gevierd worden, waarna de loefschoot aangehaald kan worden en het zeil binnengehaald wordt. Let goed op dat de spinnaker en de schoten op de goede manier onder de fokkenschoot door worden opgeborgen, zodat u bij de volgende hijsmanoeuvre niet in de problemen komt.

Wie zichzelf wil trainen in het spinnakeren neemt vooraf best het samenvattend schema even door. Volharden is de boodschap ! En als je dit samen met andere leden tijdens een coaching kunt doen, geeft dat zeker meer plezier en motivatie.


Gepost op : maandag 25 juni 2012 : De nieuwe steiger is onbetaalbaar

Het leek in eerste instantie op het metalen gedeelte van een dak van een podiumtent.

Toen ik zaterdag, later dan gepland, toekwam op de zeilclub waren verschillende mensen al druk in de weer om de verschillende metalen frames, die Bart en Leon de maanden voordien in elkaar gelast hadden, in elkaar te vijzen. Ik bekeek het allemaal aandachtig en hield het dan voor bekeken. Het was me allemaal te technisch en te ingewikkeld en ik had een grote bedenking : Een steiger is een constructie die in de eerste plaats moet blijven drijven !

André en Dirk, op wie er steeds kan gerekend worden als de handen uit de mouwen moeten worden gestoken, waren op het zoldertje aan het rommelen. Er moest plaats gemaakt worden voor de laatste aankoop van de club : tafels en terrasstoelen die op de kop werden getikt voor een prikje bij Prik en Tik in Turnhout. Ik nam een borstel om me toch een beetje nuttig te maken, mijmerend over de te gezellige avond van voordien en nadenkend over hoe die steiger er wel zou gaan uitzien.

Bart heeft waarschijnlijk heel de winter over zijn steiger nagedacht. Maar hoe kom je dan uiteindelijk tot zo'n constructie ? Je moet in de eerste plaats het woord steiger definiëren. Ik nam er even het Van Dale Handwoordenboek Hedendaags Nederlands bij. Het woord steiger betekent in de eerste plaats een constructie langs een oever als aanlegplaats. Met deze wetenschap kan je natuurlijk nog geen drijvend vlot maken. Bart moet zich vastgepind hebben op de tweede betekenis : een stellage die tijdelijk opgericht wordt bij het bouwen of herstellen van huizen. Wanneer je de betekenis van het woord stellage opzoekt, dan zal je begrijpen wat ik bedoel :

  1. tijdelijk gebouwde verhoging
  2. staand rek waar men iets in opbergt : stelling
  3. getimmerte ondersteuning

De constructie had een serieuze hoogte en het leek inderdaad wat op een rek. De betekenis van rek is een toestel van stangen, planken enz. om iets aan of over te hangen of in op te bergen. Dit verklaard waarom Bart en Leon met hun helpers een zware constructie van zo'n 3 op 5 meter in elkaar aan't schroeven waren. Binnen dit kader werden 3 compartimenten voorzien en aan één kant werd een rolbar voorzien zodat het gevaarte rechtopstaande, zoals een rek, geplaatst kan worden.

Later bleek dat deze compartimenten werden opgevuld met 15 lege polyethyleen vaten van 210 liter. Het gevaarte zou nog sterker verzwaren door al het het hardhout en de composiet planken waarmee het geheel werd bekleed. De steiger werd afgewerkt met een grenen omlijsting ter bescherming voor de boten. Een frontale aanvaring van de pontons is uiteraard nefast voor de boot. De vlotten zijn "ijzer"-sterk !

Terwijl Bart met enkele helpers alle opstakels overwonnen, was er een tweede ploeg met talrijk opgekomen helpers die hem imiteerden. Op die manier werd het mogelijk om 's avonds 2 steigers, voorzien van afneembare wielen, het water in te rollen. Het was even spannend maar het gevaarte bleef voor 2/3 boven het water uitsteken, een hele opluchting. Het eerste vlot werd officieel ingehuldigd met een kleine receptie.

Als de werkuren van al de helpers moesten betaald worden, zouden deze pontons zéér duur zijn. Als de uren van Bart en Leon moesten vergoed worden, dan waren ze waarschijnlijk onbetaalbaar ! Knap werk.


Gepost op : vrijdag 30 maart 2012 : De scherpgeprijsde Albatros : een eigenwijs ontwerp

Albatros Specificaties :

Lengte : 4m30
Breedte : 1m95
Gewicht : 72 kg

Grootzeil : 10.20 m²
Fok : 4.40 m²
Genakker : 17 m²

foto Albatros zeilboot

bron : Waterkampioen 06 / 2012 / 22 maart 2012

De 'oude' Jean Marie Finot zelf staat aan de wieg van de Albatros, een heel interessante nieuwe open boot. Zo interessant, dat Finot ook zelf de ontwikkeling ervan financierde.

Zijn idee : mensen terughalen naar het zeilen én een nieuwe groep aantrekken ?

Hoe ? Met een zeer spectaculaire, maar makkelijk te zeilen boot die voor een opmerkelijk lage prijs op de markt wordt gebracht.

De eerste boten zijn voorgefinancierd door een groep enthousiaste eigenaars in spé; wordt het niks, dan krijgen ze hun geld terug.

De Albatros wordt in drie delen gebouwd : romp, binnenmal en kuipmal, krijgt standaard carbon rondhouten, een loden klapkiel en draagt en draagt ruimwinds ruim 27 m² zeil, met een gennakker op een boegspriet. Bedenk daarbij dat het bootje slechts 120 kilo in totaal weegt !

En de prijs ? Zoals al gezegd : opmerkelijk : 6.000 euro. Wie er in één keer vijf bestelt, krijgt bovendien op elke boot 600 euro korting.

Absoluut een ontwikkeling om in de gaten te houden : http://www.albatros-sailing.com/press/Dossier_Presse_Albatros_FR.pdf







Gepost op : dinsdag 14 februari 2012 : Bezoek aan het Scheepvaartmuseum in Amsterdam

Afgelopen zaterdag bezochten we met de club het Scheepvaartmuseum in Amsterdam. Wie er niet bij kon of wou zijn had pech of ongelijk. De gidsen van dienst waren André en Herman. Herman had ons de hele week al nieuwsgierig gemaakt op zijn blog.

Het Scheepvaartmuseum opende voor het eerst de deuren op 13 april 1973 en opende op 2 oktober 2011 opnieuw zijn deuren, na een grondige restauratie van bijna 4 jaar.

Het binnenplein kreeg een glazen overkoepeling dat een kunstwerk op zich is. De zelfdragende constructie bestaat uit 1.200 stukken glas in een metalen constructie. Deze constructie meet 34 bij 34 meter en weegt 200.000 kg. De stukken glas hebben allemaal verschillende afmetingen. Omdat het gebouw, dat in de 17de eeuw op 2.300 palen werd gebouwd, door de eeuwen heen iets is verzakt, is de binnenplaats niet helemaal symmetrisch meer. Daar is rekening mee gehouden door de ontwerper van de kap, de Luxemburger Laurent Ney. Zijn ontwerp is geïnspireerd door de kompaslijnen op de oude zeekaarten.

Het gebouw werd in 1656 gebouwd en deed dienst als zeemagazijn voor de opslag van zeilen, touwen, wapens en munitie. Het gebouw is bij de restauratie opgedeeld in verschillende traphuizen die genoemd werden naar één van de vier windstreken. Ze herbergen elk een eigen tentoonstelling. Zo zullen de allerjongste bezoekers zich waarschijnlijk geprikkeld voelen door de tentoonstellingsruimte in gebouw west met het verhaal van de walvis, terwijl de volwassenen hun gading zullen vinden in gebouw oost waar schilderijen, scheepsornamenten, navigatie-instrumenten, wereldbollen en miniatuur scheepsmodellen ten toon gesteld worden. Buiten ligt een replica van het Verenigde Oostindische Compagnie schip de "Amsterdam". Dit schip komt ook voor in één van de stripalbums van Suske en Wiske uit 1985 : Angst op de "Amsterdam".

Wie zelf nog een bezoekje wil brengen aan het museum kan er elke dag terecht van 9.00 tot 17.00 uur behalve op Koninginnedag, eerste Kerstdag en op Nieuwjaarsdag en is voor iedereen toegankelijk, ook voor mindervaliden.

De website vind je op http://www.hetscheepvaartmuseum.nl. De foto's zijn te bekijken in het fotoalbum.


Gepost op : maandag 16 januari 2012 : De vleugeltechnologie dringt zelfs door tot het jeugdzeilen

Toen werd aangekondigd dat wingsails zouden worden gebruikt in de America's Cup, vroegen velen zich af hoe deze technologie zou doorsijpelen naar de zeilsport. Terwijl de definitieve toepassingen nog niet bekend zijn, is de technologie reeds doorgedrongen tot het jeugdzeilen in de vorm van een vleugelzeil voor de Optimist.

De America's Cup is een wedstrijd waarbij technologie heel belangrijk is en die de gehele zeilsport beïnvloed. Vroegere innovaties zoals de wing keel hebben er voor gezorgd dat zeiljachten in ondieper water, dichter bij de oevers, konden varen. Ontwikkelingen in zeiltechnologie hebben alle lagen van de zeilsport beïnvloed.

Een aantal mensen van het ontwerpteam hebben het initiatief genomen om een wingsail aan te passen voor de Optimist, dat vorig jaar op de New Zealand Optimist Nationals werd uitgetest.

"Het idee ontstond tijdens een gesprek met enkele 470 zeilers in de Wakatere Boating club, die steeds bezig zijn met dingen te bouwen voor boten, skateboards of surfplanken", aldus Mike Drummond, een ontwerper bij Oracle Racing. "Het bovenste gedeelte van onze A-klasse catamaranvleugel is afneembaar en heeft ongeveer dezelfde grootte als een Optimistentuig. Het was heel gemakkelijk om in combinatie met de Optimistenmast de vleugel op de Optimist te monteren.

De vleugel werd gebouwd met de hulp van James Turner en Logan Dunning-Beck, de 470 zeilers van de Wakatere Boating club.

"James maakte de controlearmen uit multiplex en Logan tuigde het geheel op. Het tuig werd afgesteld en binnen enkele dagen zeilklaar gemaakt", zij Drummond. "Het zeil staat iets te ver naar voren, zodat het sturen heel licht gaat, maar het zeilt heel gemakkelijk.

De vleugel voldoet niet aan de klassevoorschriften en zal dus niet meteen op wedstrijden te zien zijn, maar de wingsail technologie zal ongetwijfeld nog meer van zich laten horen.


Gepost op : zondag 11 december 2011 : Een 2de hands Dufour T7.

De redactie van het tijdschrift "Waterkampioen" trok naar Engeland om en tweedehands redactiezeilboot aan te kopen. De keuze viel op een Dufour T7 : Een boot van 7 meter lang met een totale zeiloppervlakte van 22 m², een midzwaard en een achterkajuit, die slaapgelegenheid biedt aan 4 personen.

Het was Herman die me er attent op maakte dat er in dat tijdschrift artikelen verschenen, die interessant zijn om op de website te vermelden. Op de website http://www.anwbwatersport.nl/ kan je doorklikken naar "Waterkampioen", waar je kunt bekijken welke artikelen in het tijdschrift verschijnen met een korte samenvatting ervan. Het artikel "Dufour T7, onze nieuwe redactiezeilboot" trok mijn volledige aandacht. Ik was er zelfs zo van in de ban, dat ik naar Baarle Nassau gereden ben om het tijdschrift te gaan halen. Het tijdschrift is trouwens niet verkrijgbaar in België, met uitzondering van 1 plaats ergens in het centrum van Antwerpen. Een abonnement voor 20 nummers per jaar kost normaal € 94,95 euro. Maar er loopt tot 31 januari 2012 een aanbieding waarbij je jezelf of iemand anders een abonnement cadeau kan doen voor maar 25 euro : http://www.anwb.nl/home/nieuws,/2011/november/tijdschriftenactie.html De verzendingskosten bedragen 0 euro. Als je nog een origineel cadeau zoekt, is dit misschien een gouden tip !

In het artikel wordt het volledige verhaal uit de doeken gedaan : Ze kochten in Engeland een trailerbaar jachtje dat plaats biedt aan 4 personen voor maar 2.850 pond, inclussief trailer. En dan begin je te dromen ... Mijn Laser 1 betaalde ik enkele jaren geleden meer ! Ik had er een jachtje voor in de plaats kunnen kopen. Ik zou zelfs geen caravan meer nodig hebben, en gewoon met de boot op reis kunnen vertrekken. Maar niet alles wat blinkt is goud. De redactie dacht een boot gekocht te hebben met een zo goed als nieuw zeil. Niet dus ! Het zeil bleek bij thuiskomst van een kleindere open boot te zijn. De keerfok en het grootzeil zijn op en het is niet zeker dat de genua ook bij de boot hoort. Verder is er nog heel wat polyester- en schilderwerk te verrichten eer het bootje in deftige staat is. Ik kijk al uit naar de volgende nummers om meer over dit winterproject te vernemen.

De eindredacteur van Waterkampioen stelt het artikel, exclusief voor de lezers van onze website, ter beschikking : 2e leven voor een 2e hands Dufour T7. Gelieve de auteursrechten te respecteren en dit artikel niet te verspreiden a.u.b. Veel leesplezier !!!


Gepost op : vrijdag 2 december 2011 : De Audi Icekraft : vliegen over het ijs

Na een leven van Scandinavische winters, was de Zweedse automotive design student Niklas Palm geïnspireerd door koude rillingen en sensatie toen hij het Audi Icekraft concept ontwierp : een heel stoere en milieuvriendelijke combinatie van zonne-energie, een zeil en een frame.

Palm, belast met het creëren van de "ultimate driving experience" probeerde een oplossing te vinden voor het gemis aan adrenaline van de autofreaken tijdens de ijzige wintermaanden. Als je het concept vergelijkt met de autosport kan je wel vermoeden dat niets meer spanning kan geven tijdens de winterperiode dan de Icekraft en vooral niet als het ook ecologisch moet zijn.

De Icekraft, is een met zeil uitgeruste ijsslee waar de bestuurder met het gezicht naar beneden ligt en stuurt met de voorste ijzers. Het geeft de bestuurder een gevoel van laag vliegen. Om te draaien naar een bepaalde richting, moet de bestuurder aan de overeenkomstige schaats trekken. Een zonne-energie aangedreven motor bedient het zeil voor de ultieme windenergie.

Dit aerodynamisch concept kreeg zelfs het Audi-logo mee en de vormen, zoals de opening van de bestuurder die naar de Audi-grill verwijst, zijn karakteristiek aan het Duitse automerk.

Het is niet bekend of dit prototype in productie zal genomen worden. Met de afschaffing van de huidige ecopremies, zal het speelgoedje wel wat prijzig uitvallen, vermoed ik. En bedenk ook dat de bestuurder, die maar net boven het ijs en de sneeuw hangt, na zijn ritje wel eens een beetje verkleumd zou kunnen zijn.


Gepost op : donderdag 1 december 2011 : Het was weer gezellig !

Zaterdag startte de eerste winteractiviteit, als je dat zo mag stellen tenminste. Het bestuur bood de leden een kleine receptie aan met een aantal heerlijke hapjes. Yves en Rob hadden weer alles uit de kast gehaald (In dit geval is dat letterlijk en figuurlijk te nemen !) om er iets lekkers van te maken.

Iets na halfacht was iedereen gearriveerd. De voorzitter bracht zijn speech ten berde en besloot met een toost op het veertigjarig bestaan van onze zeilclub. De receptie was daarmee voor geopend verklaard.

De gasten konden op het groot scherm foto's uit de oude doos bekijken. In verschillende hoeken van het clublokaal stonden laptops opgesteld waar films op afspeelden uit de jaren 70 en 80, gemaakt door Paul Clerinx en Monique de Chaffoy over de zeilsport aan de Melle. Deze films werden 10 jaar geleden gedigitaliseerd en zijn van onschatbare waarde voor de heemkunde van Turnhout. De oudste films laten de eerste clubleden zien die massaal het water opzoeken, naast de E3 die toen nog niet lang geleden werd aangelegd. De cameraman heeft ook veel oog voor de natuur rond de Melle, die toen nog een heel andere fauna kende. De club moet in die eerste periode uit een groot aantal fanatiekelingen hebben bestaan. Het waren vooral boten van het type Simoun 485 of 445 die je op het water zag liggen. Je zag mensen gekleed in pullovers en dikke jassen, gecombineerd met regenkledij (Termische kledij,zoals we die nu kennen, was toen nog niet zo ingeburgerd, blijkt.), de wind in de zeilen houden. Het lijkt wel dat in die tijd de wind altijd en veel harder waaide dan nu het geval is. In de films uit de jaren 80 zagen we Paul op een supersonische surfplank het beeld voorbij flitsen. De jeugd werd les gegeven in een van de 6 Optimisten die de club aangekocht had. Op verschillende scènes zag je mensen gezellig tafelen, iets wat door de jaren heen duidelijk in ere wordt gehouden.

Zondag stonden de deuren open voor iedereen die belangstelling had. Enkele vroegere leden passeerden de revue. Het was een blij weerzien van oude soul mates. Zelfs de eerste voorzitter van onze club, de heer Alfons Verwaest, kwam persoonlijk zijn sympatie betuigen. Bij een hapje en een drankje, terwijl de foto's en de films afspeelden, werden oude verhalen opgerakeld.

Op nu naar het 50 jarig bestaan van de club ! Al zullen we zeker andere gelegenheden aangrijpen om al veel vroeger opnieuw te feesten, natuurlijk. Hier zijn alvast enkele sugesties :

We hebben zeker nog dingen om naar uit te kijken. Over de gezellige momenten die wekelijks in het clubhuis ontstaan of tijdens de clubuitstappen, hebben we het hier dan nog niet eens gehad.

Het was toch weer een gezellig weekend om niet te vergeten !


Gepost op : vrijdag 8 juli 2011 : Zilt Magazine : Het gratis magazine voor zeilers

Je komt het niet zo vaak tegen, een interessant magazine waarvoor je niet hoeft te betalen. Zilt Magazine is er zo eentje.

Het maandblad koos resoluut voor een nieuw concept. Ze proberen om zoveel mogelijk geïnteresseerden te bereiken en teren dan daarna op de advertentiemarkt, zoals het wekelijkse reclameblad. Maar, met dit verschil dat het hier wel degelijk om hoogstaande en interessante publicaties gaat à la "Onderox" van bij ons. Het maandblad wordt echter niet op papier verspreid, en is enkel te lezen via een digitaal bestand dat je vanop de website kan lezen, of kan downloaden om het lokaal te lezen. Op deze manier combineren ze het klassieke drukwerk met de nieuwe technieken van interactie : hyperlinks naar andere websites, gebruikmakend van geluid en links naar videobestanden. Met de nieuwe media kunnen ze de aandacht van de lezers dieper in de advertenties trekken, terwijl ze de "gedrukte" media behouden om meer gevoel in de publicaties te kunnen leggen in vergelijking met een gewone website. De advertenties blijven voorlopig zeer beperkt maar de reportages zijn op zich, ondanks dat onafhankelijke redactie voorop staat, natuurlijk ook promotie !

Om Zilt Magazine te kunnen lezen moet de meest recente versie van de Acrobat Reader op je computer geïnstalleerd zijn. Op de website vermeld Zilt uitdrukkelijk dat het bestand uitgebreid getest is op virussen, spyware of verborgen advertenties. Er zijn dus geen addertjes onder het gras. Als kleine tegenprestatie vraagt men op de website om zich gratis aan te melden. Je krijgt dan bericht van Zilt dat er een nieuwe editie is en zilt kan naar zijn adverteerders weer een potentiële klant aangeven. Dit is een win-win concept dus !

Deze maand staat er het artikel "In flottielje naar de Azoren" in. Als je goed kijkt kun je Martine en Rudi zien staan !


Gepost op : vrijdag 1 juli 2011 : De wind was de spelbreker bij het testen van de RS 500

RS500 Specificaties :

Lengte : 4m34
Breedte : 1m58
Gewicht : 77 kg

S tuig

Grootzeil Dacron : 7.5 m²
Fok Dacron : 3 m²
Genakker Dynalite : 14 m²

XL tuig

Grootzeil Mylar : 9.5 m²
Fok Mylar : 3.6 m²
Genakker Dynalite : 14 m²

foto RS500 Ford

Het was niet de Ford RS500 die vorig weekend op onze zeilclub werd getest. Jammer, de test had minstens voor wind gezorgd. We hebben dit jaar nog niet te veel mogen klagen over weinig wind, maar soms heb je van die dagen en vorig weekend was het van dat. Gelukkig was er nog de geslaagde jaarlijkse barbecue die ook werd georganiseerd.

De jeugdwerking had via hun contacten met Aquavitesse, de importeur van RS boten voor de Benelux, 2 RS Tera's en 2 RS 500 boten ter beschikking gekregen om uitgebreid te testen. Zelfs voor de RS Tera's, een boot geschikt als opvolger voor de Optimist, was er veel teweinig wind, laat staan dat er genoeg wind zou geweest zijn om zelfs maar een indruk te krijgen van de RS 500.

De RS 500 is ontworpen als ongecompliceerde, zeer snelle en attractieve eenheidsklasse. De grote gennaker en trapeze maken de boot interessant en snel om te varen en de aanvangsstabiliteit zorgt voor een comfortabel gevoel. Het is een boot die het midden laat tussen een klassieke wedstrijdboot en een pure skiff. De boot is uitgerust met een klapzwaard wat het vertrek en aankomst een stuk makkelijker maakt dan een boot met steekzwaard. Het is de ideale boot voor jeugdige zeilers en zeilers die meer sportief willen zeilen. De boot, van de ontwerper Phil Morrison, zoals de meeste andere ontwerpen van RS Sailing, werd 2 keer winnaar van de Engelse zeilboot van het jaar award en werd erkend als ISAF klassenorganisatie.

Deze boot heeft echt alleen maar goede kwaliteiten, maar konden door het gebrek aan wind, niet aan den lijve ondervonden worden. Ik zou de boot graag eens onder meer ideale omstandigheden testen. Ik vermoed dat hij veel sneller is dan de Ford RS500 ! Met dank aan Aquavitesse BV.

Foto's van de testdagen zijn te vinden in ons fotoalbum !







Gepost op : maandag 20 juni 2011 : Martine en Rudi zijn met hun zeiljacht richting Azoren vertrokken

landkaart Azoren

Martine en Rudi hebben zich gans de winter voorbereid op een tocht, georganiseert door Ocean People, om met hun eigen zeiljacht naar de Azoren en weer terug te varen.

Paul Matthijssen en Yvonne Kuijpers van Oceanpeople hebben ruim dertig jaar zeilervaring. Na een uitgebreid rondje Atlantic in 1999 en 2000 pasten ze niet meer in het keurslijf van een negen-tot-vijf-baan en richten Oceanpeople op. “Omdat de liefde voor het zeilen en de zee alleen maar groter is geworden”, zoals ze het verwoorden. Ze geven zeilles, organiseren dagtochten en zeiltochten in groep naar bijvoorbeeld Engeland. Dit jaar bestaat Oceanpeople tien jaar en als jubileumtocht organiseren ze een lange groepstocht naar de Azoren en weer terug.

Afgelopen winter en dit voorjaar hebben de deelnemers al een gedegen voorbereiding gehad. Ze volgden cursussen op het gebied van oceaanzeilen, communicatie, veiligheid, het weer en motoronderhoud. Tijdens de tocht zal Oceanpeople dagelijkse begeleiding verzorgen.

De jachten zijn vertrokken in de nacht van zondag 29 mei op maandag uit de Koopmanshaven van Vlissingen en zeilen via Frankrijk, de Ria’s van Spanje en de Portugese kust tot Lissabon. Daarna steken ze over naar de Azoren archipel en bezoeken die uitgebreid. Vanaf Horta zeilen ze in één keer de 1230 mijl terug naar Falmouth, Engeland en hoppend via de Engelse zuidkust terug naar Vlissingen. Geplande terugkomstdatum is 20 augustus.

Martine en Rudi sturen regelmatig mails over hun avontuur die ik opneem in hun weblog : weblog van Rudy en Martine. De organisator houdt zelf ook een interessante weblog bij : http://oceanpeople.blogspot.com/.

Je kan Rudi en Martin een behouden vaart wensen of hen gewoon een leuk berichtje sturen via het volgende formulier : contactformulier Rudi & Martine. Hou hun weblog in de gaten !!!


Gepost op : woensdag 18 mei 2011 : Ook Laser viert zijn veertigste verjaardag.

Sinds het najaar van 2010 verkocht Laser meer dan 200.000 stuks van zijn eerste boottype.

De boot is een Canadees ontwerp van yachting journalist en bootdesigner Bruce Kirby. Hij werd destijds gevraagd, door een leverancier van kampeeruitrusting, om een kleine eenmansboot te tekenen die gemakkelijk op het dak van een auto kon vervoerd worden. Het originele ontwerp, wat later bekend zal worden als "the million dollar doodle", werd echter door de opdrachtgever nooit in productie genomen.

foto sketch

De plannen bleven een jaar in de kast liggen bij Bruce Kirby totdat er een wedstrijd werd uitgeschreven voor boten uit de prijsklasse van minder dan $ 1.0000. Deze race 'The America's Teacup Regatta' zal later de geboorte betekenen van de Laser.

Het eerste prototype, dat 50 kg woog, had de naam 'Weekender' en had in plaats van een zeilnummer de afkorting 'TGIF' op het zeil staan. TGIF is een bekende afkorting voor 'Thank God It's Friday', wat niet meer betekent dan dat je blij bent dat de laatste dag voor het weekend is aangebroken. Het was een idee van Hans Fogh die de zeilmaker van dienst was en die de zeilboot voor het eerst bestuurde.

De Weekender was dat bewuste weekend totaal nieuw en had zelfs nog nooit in het water gelegen. Er waren twee boten die de aandacht trokken : de ene was de weekender en de andere was de bekende Windsurfer van Hoyle Schweitzer.

De boot bleek na afloop veel te loefgierig te zijn. Ian Bruce, de bouwer van de Weekender en momenteel directeur van Performance Sailcraft 2000, besloot een tweede boot te bouwen waarbij ze de mast naar voor en naar achter konden verplaatsen, waarmee ze de ideale zeilstand konden bepalen. Ook het ideale gewicht van de boot werd bijgesteld. Ian Bruce kreeg via een student wetenschappen de naam 'Laser' toegeschoven als mogelijke naam voor de boot. Een flitsendere naam is niet denkbaar.

De eerste boot, zonder rompnummer, werd gebouwd in december 1970. De volgende Lasers konden vanaf dit model gekopieerd worden. Op de New York Boat Show in januari 1971 werden 144 Lasers verkocht waarmee het begin werd gemaakt om tot de populairste eenmansboot allertijden uit te groeien.

Het eenvoudige concept en zijn veelzijdigheid gecombineerd met het one-design principe liggen aan de basis van dit succes.

Buiten het standaard tuig met een zeil van 7,06 m2 werden nog 2 andere tuigen onwikkeld. Het radiaal tuig met een zeil van 5,76 m2 en het 4.7-tuig. Hiermee is de Laser voor respectievelijk mannen, vrouwen en jeugd toegankelijk. Rooster Sailing heeft zelfs voor de allerzwaarsten en extra groot zeil van 8,10 m2 ontwikkeld (= niet erkend door de Laser klasse organisatie).

Hoewel Laser in Engeland half jaren 90 tot begin 2000 nog met vooruitstrevende modellen als bijvoorbeeld de Laser3000, Laser4000, Laser5000, Laser EPS en de Vortex uitpakte, bleef het succes zeer beperkt waardoor ze na enkele jaren al werden afgevoerd. In 2007 fusioneerden de botenbouwers Performance Sailcraft Europe en Vanguard en vormden vanaf toen Laser Performance. Laser Performance profileert zich tegenwoordig meer als een merk dan als een botenbouwer en laat boten door onderaannemers bouwen. Er wordt gezegd dat de standaard Laser nog steeds in eigen huis wordt gebouwd !

Wist je dat Laser ooit nog surfplanken heeft gebouwd ? Ik vond op mijn zolder nog een folder uit lang vervlogen tijden : Laser SurfSprint.


Gepost op : dinsdag 10 mei 2011 : Vorige week berichtte De Streekkrant : Zeilclub viert feest.

De school van Mathias, het Sint-Jozefcollege te Turnhout, had vorige week de redactie van De Streekkrant voor een keer in handen gekregen.

Ze hadden een vaste lay-out gekregen, die ze helemaal mochten invullen. Alleen de publiciteit was voor rekening van De streekkrant zelf. Hierbij heeft de klas van Mathias een unieke kans gekregen om dit project te realiseren.

Het was heel tijdrovend en ook hard zwoegen om alles goed te doen verlopen. Ieder artikel uit de krant werd door iemand van de klas geschreven. Het was een taak boven op al hun andere taken, maar toch namen ze de uitdaging aan. Velen van de klas waren meteen enthousiast aan het werk gegaan om leuke onderwerpen bij elkaar te sprokkelen. Mathias koos er voor om samen met Mante H. en Annabel B. het veertigjarig bestaan van onze zeilclub in de kijker te zetten. Ze hebben er met zijn allen veel plezier aan beleefd en ik heb hun artikel met veel plezier gelezen. Ze hopen met dit initiatief aan te tonen dat de jeugd van tegenwoordig ook een visie heeft.

Wie het artikel gemist heeft, kan het hier nalezen : Zeilclub viert feest.


Gepost op : dinsdag 19 april 2011 : Whiken : Zeilen ? Fietsen ? ...

foto whike

Combineer fietsen met wind en je hebt Whiken. Met de Whike ga je op een snelle, originele, groene en comfortabele manier van A naar B.

Wanneer je gaat Whiken, gebruik je het zeil van 1.6 m² als voorstuwing als er voldoende wind staat. Heb je niet genoeg wind of staat deze pal tegen, dan kun je trappen. Whiken kan bijzonder hard gaan. Voor je het weet, raas je met 50 km/h over de weg! Natuurlijk is de snelheid afhankelijk van de hoeveelheid wind. Opstarten met de Whike verloopt bijzonder soepel. Door zijn geringe gewicht van 22 kg kom je snel op gang. Het zeil geeft voortstuwing tot 40° aan de wind. Voor hoge windsnelheden is het stormzeil van 1.0 m² ontwikkeld.

Natuurlijk staan veiligheid en comfort in het ontwerp voorop. Met drie grote schijfremmen en een simpele schootvoering, die automatisch losschiet bij elke remactie, rem je veilig en snel af. Ook met veel wind kun je de Whike gemakkelijk besturen. Het ontwerp met drie wielen zorgt voor stabiliteit en je zult dan ook niet verlijeren. Door het zeil ben je als Whiker goed zichtbaar voor de overige weggebruikers.

Het zeil van de Whike geeft uiteraard voorstuwing aan de jouw en je Whike, ook als het niet zo heel hard waait. Je kunt de voorstuwing door het zeil ongeveer zo zien:

Technische gegevens:

foto prototype whike
De Whike is bedacht door Fredjan Twigt. Fredjan is opgeleid als architect. Deze kennis heeft hij jaren toegepast als ontwikkelingswerker in Afrika. Na terugkomst in Nederland is hij verslaafd geraakt aan ligfietsen. Omdat zijn ideale ligfiets nergens te vinden was, besloot hij deze zelf maar te bouwen. Nog steeds zijn er verschillende ontwerpen van hem in productie. Naast ligfietsen is ook zeilen zijn passie. In 2007 besloot hij zijn passies te combineren in een gedurfd ontwerp: de Whike. Het eerste prototype had nog grote, dichte, wielen en een relatief klein zeil. Nu, 3 types verder, zijn alle kinderziektes uit het ontwerp verdwenen.

Verschillende ontwerpers onderzoeken hoe je nog sneller met de Whike kunt rijden. Gewichtsbesparing is bijvoorbeeld een mogelijkheid, maar ook een verbeterde stroomlijn zorgt ervoor dat je veel harder kunt. De eerste schetsen zijn gemaakt en het eerste prototype is in de maak.

Het ontwerp heeft echter wel een minpuntje : Je hebt minstens windkracht 3 nodig om minder hard te moeten trappen !!!

Voor meer informatie kijk je het best op de website van Whike.


Gepost op : vrijdag 15 april 2011 : Opening van het zeilseizoen

foto bassist
Niet alleen het goede weer van de afgelopen weken bevestigt dat de winter definitief voorbij is, maar ook de officiële opening van het zeilseizoen doet dat. Ja, afgelopen zondag was het weer zover. Jan liep wat te ijsberen terwijl het bandje van de Jean menige bekende hits ten berde gaven. De Delco's waren gewoon geweldig. Het was alleen jammer dat er zo weinig volk was komen opdagen. Voor hen die er niet bij waren (en ze hadden ongelijk) kunnen op de volgende link een indruk opdoen van het bandje : http://www.youtube.com/watch?v=SMwwiLRZy9c.

In de speech van Jan kwamen geen termen als “besparingen” of de “broeksriem aanhalen” voor, zoals tegenwoordig op menige samenvattingen van het voorbije jaar gankelijk zijn, in tegendeel zelfs. Er werden de voorbije winter nieuwe boeien in elkaar geknutseld. Voor de duidelijkheid, boei 6 bleef ongewijzigd ! Maar ook de dameskleedkamer kreeg een nieuwe vloer en Ida en Edith maakten nieuwe tafelkleedjes. En dan was er nog de aankoop van de 3 bijkomende Splashes. Jan haalde ook een gelegenheid aan die mogelijk aanleiding geeft tot een festiviteit : In de historiek van de club staat te lezen dat ze op 4 november 1971 werd gesticht door Alfons Verwaest. Jan liet verstaan dat met het hoge feestgehalte van de meeste clubleden, dit 40-jarig bestaan niet onopgemerkt voorbij zal gaan. Het enige negatieve puntje wat in de toespraak van de voorzitter te horen was, is het feit dat voor het tweede jaar op rij de cursussen niet vlot volgeraken. Dit jaar situeert het probleem zich in de basis-cursussen van de 420-opleidingen en in de evolutie-cursussen van de Optimisten. Hopelijk dat het mooie weer, wat ook de komende dagen nog wordt aangehouden, mensen kan bewegen om zich alsnog in te schrijven. Ik heb mezelf al ingeschreven !


Gepost op : zaterdag 9 april 2011 : Opnieuw een lage Britse pond

De Britse pond bereikte opnieuw zijn laagste waarde in het laatste half jaar. Dit is goed nieuws voor mensen uit de euro-zone die in deze munteenheid moeten betalen. Reizen naar het Verenigd Koninkrijk wordt er daardoor veel aantrekkelijker op. Met een uitgave van 1.000 pond doe je momenteel makkelijk 50 euro voordeel tegenover een half jaar geleden.

Het eiland is de grootste zeilnatie uit de ons omringende landen. Het heeft daardoor ook de grootste nieuw- en tweedehandsmarkt en in enkele uurtjes sta je bovendien in Engeland, als je dat wil.

Leon had het 2 jaar geleden al in de gaten ! Hij zocht een sportievere tweedehands 2-persoonsboot en merkte dat de gevraagde prijzen voor de schaars aangeboden boten onwaarschijnlijk hoog lagen in ons land. Hij begon de tweedehandsmarkt van Nederland nauwgelet te observeren. Het grootste aanbod in Nederland is terug te vinden op de website www.Marktplaats.nl.

Twee jaar geleden kende de Britse pond een absoluut dieptepunt toen je voor 1,10 euro een pond kon kopen. Ondertussen was de boot van het type Laser 4000 in het vizier van Leon gekomen. Deze boot die in Engeland gemaakt werd en daar veel succes gekend had, vond je in Engeland in grote getale op de tweedehandsmarkt. Leon schuimde het internet af en vond de interessantste aanbiedingen op www.apolloduck.co.uk en www.boatsandoutboards.co.uk. In januari 2009 was het dan zover. Leon vond zijn dream boat in South Hampton. Leon zocht de goedkoopste manier om in Engeland te geraken en maakte met de verkoper een afspraak om hem te komen halen. De betaalbaarste manier om de overzet te maken, bleek de ferrielijn tussen Duinkerken en Dover te zijn. De ticketten werden geboekt op de website van Norfolkline.

Het was in de zomer daarvoor toen ik samen met Leon in de motorboot zat, dat we afspraken om een zeilboot in Engeland te gaan kopen. Het leek toen grootspraak en ik had nooit gedacht dat het werkelijk zover zou komen. Maar op de nieuwjaarsreceptie van 2009 wisselden wij onze emailadressen uit om concretere afspraken te maken. Ook toen geloofde ik nog niet helemaal in het opzet. Maar Leon is een doorduwer en eind januari 2009 vroeg hij mij of ik mee naar Engeland reed. Om 1u00 vertrokken we richting Duinkerken en na een twee uur durend verblijf op de ferrie, reden we met een sneeuwbui Engeland binnen. Leon bracht zijn Laser 4000 mee naar huis, maar ikzelf liet een 25-jarige Laser standard op de Weston Sailing Club voor wat het was. Om 24u00 waren we terug in Turnhout.

Ik ben zelf een maand later teruggekeerd naar Engeland om een 3-jarige Laser mee naar huis te brengen. Thomas heeft ondertussen al hetzelfde gedaan. Wanneer je op zoek bent naar een recente boot van Engelse makelij zoals Laser, Topper of RS, dan is een trip naar het Verenigd Koninkrijk, met de lage wisselkoers, een optie die het waard is om bekeken te worden.


Gepost op : dinsdag 1 maart 2011 : Digitale fotografie (deel 2)

Het was zaterdagavond, 26 februari 2011, dat er voor de tweede keer werd afgesproken om naar Rob zijn deskundige en boeiende uitleg te komen luisteren over digitale fotografie. Onder het felle licht van de spot aan de loods stond Yves zijn bestelwagen en ik zag Yves zelf nog snel wegglippen in de loods wanneer ik het clubhuis wil betreden. Hij leek wel betrapt te zijn.

De tafels en de stoelen waren reeds aan de kant geschoven en het logo van Windows 7 prijkte in het groot op het projectiescherm. Terwijl de aanwezigen geduldig wachtten, trok de muis van de laptop alle aandacht : het goedkoopste ding wat Jan kon vinden blijkt lichtgevend te zijn en veranderd ook nog eens van kleur. Ook het beginuur bleek veranderlijk te zijn. Niemand wist nog precies om welk uur er werd afgesproken. Om 19u15 besliste Rob dan toch om van wal te steken.

foto aanwezigen

Het was de bedoeling om elkaar ’s foto’s te tonen waarbij Rob commentaar leverde op de goede dingen, en de zaken die anders en beter konden. Voor de mensen die op de eerste avond niet aanwezig konden zijn legde Rob nog snel even de basisbeginselen van fotografie uit. Marcel had mooie foto’s mee van een modern en rechtlijnig hotel in een warm land met een azuurblauw zwembad. Dat de horizon op zijn foto’s niet altijd volledig waterpas is, wijdt hij aan het ongeduld van Edith die hem niet de tijd gunt om een foto te maken. Ook Jan had enkele prachtexemplaren meegebracht waarop Rob aangeeft dat er best ook foto’s met fouten mochten getoond worden. Martin toont foto’s met zeer speciale effecten en met kerstmis moet het wel heel gezellig geweest zijn bij Annemie. Ondertussen was het geheimzinnige gedoe van de secretaris wel duidelijk. Hij had samen met Ruth voor een mooie en lekkere kaastafel gezorgd. De foto’s van Jef doen iedereen met verstomming slaan maar ook de foto’s van Hilde en Herman mochten gezien worden. Leon komt met de verassing van de avond : twee groene brulkikkers naast elkaar in close-up. Het is wel duidelijk dat hij een zeer boeiende job heeft. Na de presentaties werd er nog gezellig verder gekeuveld. De plannen voor de zomer werden reeds besproken, Rudy toonde met trots foto’s van zijn nieuw bootje en Herman vatte de Antwerprace tot in de vroege uurtjes samen. Het was weer eens een gezellig samen zijn dat vraagt naar meer.

foto kaastafel

Foto's van Jan

Foto 01

luchtballonnen

Foto 02

visnetten

Foto 03

zonsondergang

Foto 04

spiegel

Foto 05

waterspiegeling

Foto 06

Expo 1

Foto 07

Expo 2

Foto 08

Vlinder 1

Foto 09

Vlinder 2

Foto's van Martine

Foto 1

walvis

Foto 2

dolfijnen

Foto 3

portret

Foto 4

portret

Foto's van Herman

Foto 1

Antwerpen linker oever

Foto 2

Mien

Foto 3

Westkapelle